Foto by magro_kr (www.flickr.com)

Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie opublikował na stronie www.sprawnakomunikacja.com ankietę, w której pyta użytkowników Komunikacji Miejskiej w Krakowie o jej jakość i proponowane zmiany. Ankieta ma być podstawą do remarszrutyzacji, czyli ustalenia nowej siatki połączeń komunikacyjnych. Opinie pasażerów mają pomóc w stworzeniu jak najwygodniejszego dla nich systemu.

Ankieta poza pytaniami o sposób korzystania komunikacji zbiorowej, najczęściej wybierane połączenia i zadowolenie z ich funkcjonowania pozostawia także miejsce na uwagi i sugestie.
Poniżej przedstawiamy naszą propozycję uwag sporządzoną na podstawie listu otwartego w sprawie reformy komunikacji w Krakowie którego efektem jest przystąpienie przez ZIKiT do prac nad zmianami w systemie komunikacyjnym Krakowa.

1. Wdrożenie systemu przesiadkowego, opartego o zasadę „mniej linii, ale większa częstotliwość kursowania”.   W Krakowie normą jest 3 – 5 linii na odcinku torowiska, a porównując liczbę linii do długości sieci tramwajowej zauważyć można, że w Krakowie jest od 2 do 4 razy więcej linii tramwajowych na kilometr torowiska, niż w miastach z systemem przesiadkowym (np. Wiedeń czy Drezno). Jest to tylko pozorna wygoda, gdyż odbija się na ich częstotliwości, a w rozrastającym się mieście  nie jesteśmy już w stanie zapewnić bezpośredniego połączenia każdego osiedla z każdym innym. Zamiast ułatwienia mamy długie oczekiwanie na przesiadkę. Zmniejszenie liczby linii tramwajowych to także korzyść w postaci usprawnienia przejazdu tramwajów przez większe skrzyżowania. Zmianom w systemie tramwajowym musi także towarzyszyć dostosowanie tras autobusów miejskich, które w większym stopniu powinny dowozić pasażerów do przystanków tramwajowych.
2. Wprowadzenie cennika biletów okresowych, który zachęca do przesiadek. Osoby, które do pracy/szkoły mogą jeździć bez przesiadki, nawet jeśli jadą przez całe miasto, to ich bilet miesięczny jest dwukrotnie tańszy, niż bilet osoby, która jedzie na krótkim dystansie, ale musi się przesiadać. Obawa przed wzrostem kosztów podróży jest jednym z czynników powodujących olbrzymie opory mieszkańców przed próbą zracjonalizowania liczby linii.  Należy rozważyć wprowadzenie systemu stref taryfowych. Należy zamiast biletów jednorazowych wprowadzić bilet czasowy, 30- lub 40-minutowy w cenie biletu jednorazowego (2,5 PLN).
3. Stworzenie wygodnych, zapewniających wysoki standard oczekiwania, punktów przesiadkowych. Obecnie ważne punkty przesiadkowe (np. Rondo Mogilskie) standardem i estetyką wyposażenia nie odbiegają od zwykłych przystanków. W takich miejscach należy rozważyć instalowanie bardziej rozbudowanych zadaszeń peronów tramwajowych,  ograniczających wpływy pogody na komfort oczekujących pasażerów, a także wprowadzenie, w miarę możliwości, większej ilości usług towarzyszących.
4. Historyczne centrum Krakowa, w szczególności pierwszą obwodnicę wokół Plant, należy podporządkować tramwajom. W dłuższej perspektywie możemy mówić o powstaniu nowych linii obwodowych czy budowie „premetra”, jednak już teraz, w ramach istniejącej sieci, można skrócić czas przejazdu tramwajów przez centrum miasta, wprowadzając rozwiązana preferujące tramwaje kosztem transportu indywidualnego, obecnie spowalniającego ruch komunikacji publicznej w tym rejonie. Jest to uzasadnione  choćby liczbą  pasażerów tramwajów w centrum (zatem beneficjentów tego rozwiązania) kilkakrotnie przewyższającą liczbę pasażerów komunikacji indywidualnej.  Nową organizację ruchu należy wesprzeć monitoringiem, należy  też wprowadzić fizyczne odseparowanie niektórych torowisk. Niezbędne jest także rozszerzenie zakresu działania Obszarowego Systemu Sterowania Ruchem na jak największą liczbę torowisk oraz poprawą zasad jego funkcjonowania.
5. Pełna integracja taryfy biletowej w granicach Krakowskiego Obszaru Metropolitalnego. Wprowadzenie wspólnych biletów na komunikację miejską (tramwaje i autobusy), kolejową (w ramach Szybkiej Kolei Aglomeracyjnej), a także „busową”. Wspólna taryfa, obejmująca także prywatnych przewoźników, to jeden z podstawowych warunków sukcesu systemu komunikacji w KOM i najbardziej efektywne rozwiązanie,  zachęcające do korzystania z komunikacji publicznej osoby mieszkające w strefie podmiejskiej Krakowa. Pasażerowie prywatnej komunikacji opartej o popularne busy zamiast jechać do ścisłego centrum mogliby się przesiąść przy pętlach tramwajowych lub punktach przesiadkowych.
   Rolę integrującą komunikację publiczną w obszarze metropolitalnym powinna pełnić Szybka Kolej Aglomeracyjna.  Podmiejskie autobusy i busy mogą dowozić pasażerów, dziś stojących w korkach na zatłoczonych trasach wylotowych, do stacji kolejowych, skąd w kilkanaście minut dojadą do Krakowa. Rozproszona struktura osadnictwa w podmiejskiej strefie Krakowa wymusza takie rozwiązanie.

Zobacz też:

Reforma komunikacji w Krakowie – list otwarty

zawierający pełne uzasadnienie proponowanych przez nas zmian.

Jest również możliwość pobrania pliku i wydrukowania. Wypełnione ankiety można składać do 20 września 2009 r. w siedzibie ZIKiT w Krakowie, ul. Centralna 53 – budynek A, pok. nr 4, w firmie PxM-PROJEKT-POŁUDNIE Sp. z o.o.  ul. Mazowiecka 25 – sekretariat IX piętro, w siedzibie Biura Rady i Zarządu Dzielnicy VIII, ul. Praska 52 lub przesłać na adres
ankieta@pxm-projekt.krakow.pl

Krakowskie Stowarzyszenie Przestrzeń-Ludzie-Miasto zachęca wszystkich mieszkańców do przesyłania ankiet! Wzięcie w ten sposób udziału w konsultacjach społecznych będzie dowodem na to, że budowa linii tramwajowej na Ruczaj jest ważną sprawą!

Pobierz ankietę (plik pdf, 186 kB)